Merel ontmoet de kerstman

Large 1024 645 2015 140 merel   m g kerstman

Zondagavond 1 januari 2017… Na een druk Nieuwjaars weekend net op tijd klaar met de koffers! 19u stipt en onze chauffeur belt aan. Vol spanning staan Merel en Felix al klaar met de koffers aan de deur. Een goed uur later staan we aan de balie van het Sheraton hotel, recht tegenover de vertrekhal van Brussels Airport. ‘Merel, van Make-A-Wish®?’, vraagt de vriendelijke jongedame? ‘Een ogenblikje…’ en ze verdwijnt om niet veel later terug te komen met een persoonlijk geschenkje voor Merel. We krijgen de sleutel van onze 2 met elkaar verbonden 2-persoonskamers, waar Merel en Felix enthousiast de comfortabele trampolines… euh … bedden uittesten.

Maandagmorgen 4u worden we al gewekt. Vlug ontbijten voor we met de koffers naar de overkant trekken. Inchecken bij Finnair richting Lapland. Benieuwd wat ons de komende dagen te wachten staat. Spannend!

Na een half uurtje vliegen komt een stewardess richting Merel. Of ze even naar de cockpit wil, de piloot wil haar graag ontvangen. Natuurlijk!

Bij de tussenstop in Helsinki hebben Merel en Felix al nieuwe vriendjes gemaakt die dezelfde richting als ons uitgaan. Samen vliegen we verder richting Rovaniemi, de hoofdstad van Lapland. Daar staat Robert-Jan, onze Nederlandstalige gids voor de komende dagen, ons op te wachten. Met de bus gaan het richting Pello, een uurtje rijden tot net aan de grens met Zweden. Onderweg geniet Merel van het betoverende landschap…sneeuw…en bomen…en bomen… en sneeuw…

Het is al donker als we ons basiskamp voor de komende dagen bereiken. Het gloednieuwe Valkea Lodge van Westribe Safaris is gelegen op een heuvel boven een bevroren meer. We worden verwelkomd in het restaurant met een typisch Laps drankje, Glöck (of zoiets). Een woordje uitleg van Rob wat ons de komende dagen te beleven valt, en we mogen al mee naar het Safarihuis om onze thermische kledij te passen. Een oversized overall, dito snowboots en fluo-oranje reuzenwanten… Yip, we zijn helemaal mee met de plaatselijke mode! Zwaar beladen mogen we nu naar onze eigen lodge. Het typisch Scandinavische houten huisje is perfect voor ons! Snel nog gaan eten en dan is het lontje echt wel op bij Merel.

Dinsdag. Na het ontbijt staat de bus al klaar. Vandaag steken we de grens met Zweden over. We gaan op bezoek bij een vriend van Rob, de heer Sixten. Hij is één van de ongeveer 70000 mensen die nog volgens de Sami (inwoners van Lapland) tradities leeft. We leren er wat hun gewoontes zijn, mogen de rendieren voederen en met de kinderen doen we een tochtje op de rendierslee. Ondertussen toont Rob zijn kunsten als outdoor kok en maakt hij een stevige rendiervlees soep (Merel is niet erg overtuigd J). Sixten leidt ons ook rond in zijn dorp. Aantal permanente bewoners : 1. Weinig last van de buren… Vervelen doet Sixten zich niet want hij blijkt ook een autoriteit te zijn in het vervaardigen van messen en andere rendierhoorn kunstwerken. Onvoorstelbaar wat die man kan met een mesje, wat inkt en een stukje rendiergewei.

In de late midddag zijn we terug in Valkea lodge. We hebben nog even tijd om ons op te warmen in de sauna. Merel en haar vriendjes vinden dit niet nodig en zoeven liever de heuvel af met de slee. Papa en mama kijken beter niet. Slecht voor het hart en die berg sneeuw beneden zal hen wel opvangen, toch?

Woensdag. Volgens Rob kan het wel eens koud worden vandaag. Was dit het dan nog niet? Toch maar beter nog wat extra laagjes aantrekken. De sneeuwscooter brengt ons de berg af tot aan het meer. Vandaag gaan we naar de husky farm! De honden zijn niet te houden en met een rotvaart zoeven we over het meer en door de bossen. Daarna vlug nog wat knuffelen met de puppy’s (Merel vergeet zelfs dat ze bang is van honden) en terug ontdooien bij het vuur. ’s Middags gaan we ijsvissen. Het is ondertussen -30°C geworden dus Rob verwacht dat de kinderen het na 2 minuten beu zullen zijn. Helaas, een half uur later zijn wij allemaal frisco’s geworden, maar de kids die vinden het zalig.

Het dessert is net op als Rob het restaurant binnenstormt met zijn claxon. Wat was dat alweer? Juist, Noorderlicht! -35°C dus misschien toch beter eerst even onze thermo overall aantrekken. Waaaw!!! Wat is dit mooi. Dit vergeten we nooit meer.

Donderdag. Vroeg opstaan, want vandaag hebben we een belangrijk bezoek gepland. De wens van Merel is immers de kerstman bezoeken in zijn eigenste huis. En dat huis staat nu eenmaal nabij Rovaniemi. Zijn stoel staat precies op de poolcirkel. En hoe doet hij dat nu, al die pakjes zo snel over

de hele wereld ronddragen? Wel in zijn huis staat ook een gigantische klok die verbonden is met de as van de aarde. Daarmee kan hij gewoonweg de tijd even stoppen. Simpel, niet? Daarna mag Merel op ‘audiëntie’ bij meneer de Kerstman. Hij spreekt zelfs een woordje Nederlands!

In de namiddag bezoeken we nog het Arcticum museum, waar we alles over de geschiedenis, cultuur en geografie van Lapland te weten komen. Op de terugweg stoppen we nog even bij het Snowhotel. Binnen is het een aangename -5°C (Merels bril beslaat er zelfs van) en je komt er precies in een sprookjeswereld terecht. Alles is er werkelijk uit sneeuw en ijs gemaakt. De bedden, de haarden, de kapel, het restaurant… alles bestaat stuk voor stuk uit prachtige ijssculpturen. Zelfs de glazen in de bar zijn van ijs.

Na het avondeten moet Merel nog even langs in het Safarihuis. We zijn er helemaal alleen… vreemd. Er ligt een kaartje, van de kerstman! ‘Dat hij niet veel tijd had deze morgen omdat er zoveel mensen waren… Als Merel anders wil dat hij nu nog eens langs komt… Ze hoeft alleen maar héél luid te roepen.’ En of ze dat wil! Samen met broer zetten ze hun keeltjes open en even later gaat de zijdeur open. Daar staat hij dan voor onze neus: de kerstman in hoogsteigen persoon. Wat een lieve man. Hij heeft zelfs een geschenkje bij voor Merel en Felix: een rendier knuffel. En knuffelen, dat doen ze met de baardige man! Een mooiere afsluiter van onze reis kan Merel zich niet wensen.

Vrijdag. ’s Morgens vroeg terug met de bus richting Rovaniemi Airport. Op de terugvlucht krijgt Merel nog een geschenkje van de stewardess. De tussenstop in Helsinki duurt 5u dus nemen nog even de tijd om een blits bezoek aan de hoofdstad van Finland te brengen. Terug in Zaventem neemt Merel afscheid van haar nieuwe vriendjes. We worden weeral opgewacht en worden naar huis gebracht. Daar volgt nog een laatste verrassing want Martial en Kristof van Make-A-Wish® staan ons op te wachten met een broodjesmand. ‘We dachten dat jullie wel honger zouden hebben…’ Het zal wel zijn!

Dit vergeten we nooit meer. Bedankt Make-A-Wis®h. Dankzij jullie kon Merel haar droom waarmaken. Jullie zorgden ervoor dat Merel zich speciaal voelde, en dit keer niet omwille van haar ziekte.

We wensen jullie nog véél mooie dromen!

Liefs,

Merel, Felix, Kim en Aart.

Wensteam: Christophe, Martial en Nele

Met dank aan:

Kersthuis Bredene

Broederschool Roeselare

Artex Fashion

Katrien Deprez

Greta De Costere

familie Blondeel

Bekijk ook deze wensen: