Tawfik de superheld

De boef in de boeien slagen
Large 1024 645 2015 077 tawfik   avonturendag    002

Op 10 oktober was het eindelijk zover, mijn wensdag. Ik stond al vroeg buiten te wachten tot mijn wensteam zou komen. Daar kwamen Sylvia en David aan maar Marijke is er niet bij. Zij zou wat later komen zeiden ze.

Plots kwam er een brandweerwagen de straat ingereden en stopte bij ons. De brandweermannen vroegen mij of ik hen wat wou komen helpen want ze hadden brandweermannen te kort. Natuurlijk wou ik dat. Ze gaven me een echte brandweerjas en helm en ook mijn broer en zussen kregen er één. Via hun radio kwam een oproep binnen dat er een vat in brand stond. Mijn broer, zussen en ik mochten met de brandweerwagen mee. Met de sirene op reden we heel snel naar de brand toe. Eenmaal bij de brand kreeg ik de slang en mocht ik blussen, Al snel kreeg ik het vuur onder controle, dat was heel leuk. Veel tijd om uit te rusten was er niet want er kwam alweer een oproep binnen. Er lag een gewonde vrouw op het dak . Wij moesten haar met de brandweerladder naar beneden halen. Ik mocht mee naar boven en de knopjes van de ladder bedienen. Op het dak lag Marijke van mijn wensteam op de grond met een gebroken been. De brandweermannen legden haar op de brancard en ik moest haar heel goed vastbinden zodat ze er niet uit zou vallen. Via de ladder brachten we haar veilig naar beneden en Ik mocht de knopjes weer bedienen.

Daarna mochten mijn broer en zussen ook eens mee de ladder op.  Deze ging heel hoog, maar ik had geen schrik hoor. We mochten ook de andere brandweerauto’s gaan bekijken. Dat vond ik ook heel tof. Opeens kwam er een politiecombi de kazerne binnengereden. Een politieman vroeg of ik die dappere jongen was en of ik hen ook wou helpen. Er liep namelijk een boef rond in Kontich en zij konden hem niet vangen, daarom moest ik hen helpen. Tuurlijk wou ik die boef vangen. Ik kreeg een klein politie-uniform en kogelvrij vest aan en een gordel met handboeien, een wapen (geen echte hoor) en een peperspray (met water in).  Met een radio had ik in verbinding met de radiokamer van de politie. Ik kreeg net uitleg over hoe ik de radio moest gebruiken toen er een oproep binnenkwam: de apotheek was overvallen.  Begrepen, we gaan ter plaatse zei ik. En daar gingen we dan met de combi en de zwaailichten op.

In de apotheek mocht ik een verhoor afnemen en  vragen hoe de boef eruit zag en wat hij gestolen had. Een man met een kap op zijn hoofd, met handschoenen en een zonnebril op had de verkopers bedreigd met een mes en zij moesten medicatie afgeven. Dan kwam er weer een oproep binnen, ook de bakker was overvallen. We gingen ook daar naartoe. Toen kwam de mevrouw van de winkel aan de overkant roepen dat de boef door haar winkel was gelopen en door de achterdeur naar buiten was gevlucht. We zaten hem op de hielen en zetten de achtervolging in. Weer een oproep: de boef zou in de krantenwinkel zijn. Met de sirene op gingen we naar daar. Er stonden mensen buiten die in paniek riepen dat de boef binnen was. Samen met de politieman zetten we ons aan de deur en bevolen de boef naar buiten te komen. De boef kwam met een mes zwaaiend naar buiten, doordat ik peperspray in zijn ogen spoot kon ik hem overmeesteren en in de handboeien slaan. Ik mocht hem in de combi steken en we reden naar het politiebureau waar ik de boef in de cel mocht steken. Zijn gestolen buit kon ik dan terugbrengen naar de winkels. Zij waren heel blij dat zij alles terug hadden.

Terwijl we iets aan het eten waren, kwam de burgemeester van Kontich binnen. Hij  had gehoord dat ik Kontich gered had van branden en boeven. Hij nam ons mee naar het gemeentehuis waar ik gehuldigd werd als ereheld van Kontich want dankzij mij was Kontich weer veilig. Ik kreeg een mooie oorkonde mee en daar ben ik wel heel fier op.

Dan vertrokken we met de auto richting een meer. Een vriendelijke man wachtte ons op en vroeg mij of ik eens wou zeilen.  We kregen allemaal een reddingsvest aan en mochten dan met z´n allen in de zeilboot. Wij kregen een schatkaart en moesten aan de stuurman de weg wijzen. Met de hulp van mijn broer en zussen hebben we de schat gevonden, een grote kist vol met (chocolade)munten. Omdat ik het zeilen heel leuk vond, zijn we nog een paar keer het meer rondgevaren. Wij mochten ook mee helpen om de zeilboot te besturen. Dat was zwaar werk, maar wel heel leuk.

Terwijl we in de cafetaria iets aan het drinken waren kwamen er plots 4 corvettes de parking opgereden. Ze waren daar speciaal voor mij! Ik kreeg cadeautjes van hen en mijn broer, zusjes en ik mochten elk een wagen kiezen om een ritje mee te maken. We hebben een hele lang rit gemaakt en soms heel snel gereden (maar niet tegen de politie zeggen hé). Dit was echt super leuk.Als laatste zijn we naar een restaurant gereden waar we mijn dag hebben afgesloten met een lekker etentje.

Ik wil iedereen bedanken die meegewerkt heeft aan mijn superdag. Ik heb er heel hard van genoten en vond alles super leuk.

 

Groetjes van Tawfik.

 

Wensteam: David, Sylvia en Marijke

 

Met dank aan

Bekijk ook deze wensen: